خود ما نیز ممکن است بار ها آشنا ترین و مهم ترین کاربرد این ماده را دیده باشیم. احتمالاً گاهی اوقات، پس از اینکه طالبی یا میوه دیگری از این خانواده را خریده اید، متوجه بوی خاصی شده اید. پس از اینکه به آن دست زدید، دستتان نیز همان بو را می دهد. بله این بوی گوگرد است که استفاده فراوانی در کشاورزی دارد.

کاهش PH

بیشتر گیاهان به خاک با PH بین ۵.۸ تا ۷.۰ نیاز دارند. برخی از گیاهان مانند آزالیا، یاسمن و زغال اخته در خاک اسیدی تر رشد بهتری دارند. PH خاک در مناطق دارای سنگ آهک ممکن است تا ۸.۰ اندازه گیری شود و این خاک ها ممکن است تا پنجاه درصد از آهک تشکیل شده باشند. چنین خاک های قلیایی باعث کمبود آهن، روی و منگنز می شوند. گیاهان برگی ممکن است در این شرایط زرد شوند. کود مبتنی بر سولفات ممکن است این مشکلات را حل کند اما در موارد شدیدتر، گوگرد پودری موردنیاز است. گوگرد باید به خوبی با خاک مرطوب و هوادهی شده مخلوط شود تا مطمئن شویم که درمان عمل می کند.

دافع یا نابود کننده قارچ

گوگرد به کنترل کپک پودری و قارچ روی برگ گیاهان کمک می کند. اگر زمانی که برگ ها خشک هستند از گوگرد استفاده شود، این ماده بهترین عملکرد خود را خواهد داشت. علاوه بر این گوگرد پودری مانعی در برابر کپک زدن گیاهان است اما باید در نظر داشت که قبل از مستقر شدن قارچ استفاده شود. پس از باران شدید نیز، استفاده مجدد از گوگرد ضروری است.

گوگرد پوسیدگی قلمه های گیاهان گوشتی مانند بگونیا را متوقف می کند، به این صورت که ساقه گیاه را قبل از تکثیر به گوگرد آغشته می کنند. همچنین باعث توقف کپک زدن روی پیازها و ریزوم ها می شود. اما عیبی که دارد این است که در دمای بالای ۹۰ درجه فارنهایت (حدوداً ۳۲ درجه سلسیوس) ممکن است برگ ها را بسوزاند.

آفت کش

گوگرد یکی از قدیمی ترین آفت کش هایی است که در بین عموم شناخته شده است. بهترین کاربرد آن برای سبزی ها و میوه ها است. این ماده شپش های گیاهی، کنه های عنکبوتی و تریپس را کنترل می کند. اما باید مراقب بود، چراکه برای خیار، تمشک و زردآلو سمی است. پودر گوگرد را نمی توان با روغن های باغبانی مخلوط کرد و به عنوان آفت کش روی گیاهان مالید، زیرا این ترکیب باعث ازبین رفتن گیاه می شود. البته باید مراقب خود نیز باشید. برخی از باغداران اگر هنگام استفاده از پودر گوگرد از ماسک صورت استفاده نکنند، ممکن است دچار مشکلات تنفسی شوند.

این نوع گوگرد هزینه کمتری (نسبت به گوگردهای مایع) دارد. این ماده در کود دهی به روش چال کود یا آب کود مورد استفاده قرار می گیرد چراکه ماندگاری بالاتری در خاک دارد. همچنین، دارای قابلیت نگهداری بهتری است؛ یعنی راحت تر و برای مدت زمان بیشتری می توان آن ها را نگهداشت.

معایب

این ماده به دلیل حالت فیزیکی خود مدت زمان زیادی روی گیاه می ماند و به همین دلیل ممکن است گیاه را بسوزاند. انسان به تنهایی نمی تواند میزان مصرف را به طور دقیق کنترل کند. ازاین رو کشاورزان نیاز به دستگاه پودر پاش دارند که این خود باعث ایجاد هزینة اضافی می شود. گوگرد کاملاً در آب حل نمی شود و در صورتی هم که قابلیت ترکیب شدن با آب را داشته باشد، پس از مدتی ته نشین می شود. در نتیجه باید در مخزن آن، همزنی به طور مداوم کار کند.

این ترکیب در اصل یک نوع آهن است و معمولا در مواد غذایی که در طی روز مصرف می کنیم وجود دارد. آهن در بدن ما به دو بخش پروتئین هموگلوبین و میوگلوبین متصل می شود. وظیفه هموگلوبین انتقال اکسیژن از خون به بافت ها و اندام ها است. وظیفه میگلوبین نیز کمک رسانی به ذخیره اکسیژن در سلول های ماهیچه ای است. 

یکی از استفاده های سولفات آهن در درمان کم خونی ناشی از کمبود آهن است. مکمل آهن در واقع همان سولفات آهن (ll) است. نمک های آهن یکی از انواع آهن معدنی هستند. به طور معمول از این نمک ها به عنوان مکمل برای درمان کمبود آهن در بدن استفاده می کنند. ویتریول سبز و ویتریول آهن نام دیگر سولفات آهن هستند و فقط یکی از اشکال هندسی عنصر فلزی آهن است.